Konstytucja Zarzecza – również po łacinie


Fot. madeinvilnius.lt
W czwartek, 4 października, tuż po wieczornej mszy świętej w kościele bernardynów, odbędzie się procesja na ulicę Paupio na Zarzeczu. Jej uczestnicy wezmą udział w odsłonięciu kolejnej tablicy z konstytucją samozwańczej republiki – tym razem w języku łacińskim.





Na murze biegnącym wzdłuż ulicy Paupio na wileńskim Zarzeczu znajdują się 32 tablice, na których zapisano 38 punktów lokalnej konstytucji. Od dziś będzie ją można przeczytać także po łacinie.

Odsłonięcie nowej tablicy będzie częścią programu odpustu, który w środę rozpoczął się w kościele św. Franciszka i św. Bernardyna (bernardynów). W tym czasie obchodzone będą tradycyjnie również Światowy Dzień Zwierząt oraz wspomnienie św. Franciszka z Asyżu, opiekuna zwierząt.

Dzielnica Zarzecze nazywana niekiedy wileńskim Monmartrem w 1997 roku proklamowała niepodległość jako Užupio Res Publika (Republika Zarzecza). Od tego czasu ma nie tylko swoją konstytucję, lecz także prezydenta, premiera, ministrów, ambasadorów, a nawet wojsko i własne święta.

Symbolem Zarzecza obecnym na fladze republiki jest przedziurawiona dłoń, która, jak twierdzą autorzy grafiki, jest znakiem otwartości i tolerancji. Znajdujący się w jej środku okrągły otwór oznacza zaś, że na Zarzeczu „można żyć, kochać, pracować, ale nie posiadać”.

Autorami konstytucji są Romas Lileikis i Tomas Čepaitis, którzy spisali ją w ciągu zaledwie trzech godzin. Pierwsza tablica z wygrawerowanymi laserem punktami na szkle zawisła przy ulicy Paupio w kwietniu 1998 roku. Jak mówią twórcy, idea ta powstała dlatego, że na Litwie wciąż brakuje tolerancji, a to „bierze się ze strachu”.

Na początku września na Zaczeczu odsłonięta została tablica z konstytucją w języku koreańskim, a kilka miesięcy wcześniej w kazachskim, ale zapisanym łacińską czcionką. W październiku 2017 r. prezydent Kazachstanu Nursułtan Nazarbajew podjął historyczną decyzję o stopniowym przejściu w pisowni kazachskiej z cyrylicy na alfabet łaciński. Zmiany mają na celu rozwój społeczeństwa kazachskiego, korzystanie z możliwości integracji z kulturą światową z jednoczesnym zachowaniem tożsamości narodowej oraz podnoszeniem poziomu kulturowego wielonarodowego społeczeństwa kazachskiego.

Na podstawie: madeinvilnius.lt/ELTA, inf. wł.